Undanfarið hef ég verið að velta mikið fyrir mér hugmyndum mótmælenda (Kalvín og Lúther) um vinnuna og hvernig þær hugmyndir höfðu áhrif á uppgang kapítalismans, þetta kom bæði við sögu í fílunni og félagsfræðinni. Þessa daganna er ég í prófum og er í töluverðri vinnu á sama tíma. Ég tók þá ákvörðun að biðja ekki um neitt frí á meðan prófunum stendur, fannst það í raun óþarfi.
En maður veltur fyrir sér hvort að það vinnusiðferði sem hefur tíðkast hér (vinna mikið, alltaf að taka aukavinnu) og er komið frá mótmælendum sé að hafa áhrif á mig. Ég er satt best að segja á þeirri skoðun að svo sé ekki. Ég hef til dæmis aldrei verið mikið fyrir aukavinnu. Mín skoðun er að það sé best að vinna þessa 8 tíma á dag og fara síðan heim, ekki vinna um helgar (nema kannski stöku sinnum).
Ein af ástæðunum fyrir því að ég er ekki fyrir aukavinnu er sú að ég held að maður komi ekkert mikið meiru í verk á þessum aukaklukkutímum. Ég held jafnvel að aukavinnan verði til þess að maður hægi á sér allan daginn. Þetta á ekkert sérstaklega við í svona þjónustustarfi einsog ég er í en á móti kemur að þjónustulundin er meiri þegar maður er ekki að hugsa um allt það sem maður gæti verið að gera.
Ég held að þetta vinna mikið siðferði Íslendinga sé nátengt því að framleiðni á Íslandi er lítil, fólk eyðir meiri tíma í vinnunni en vinnur ekki meira. Fyrir alla (atvinnurekendur og starfsmenn) þá held ég að það væri best ef við myndum átta okkur á því hve gagnslaus og heimskulegt það er að líta á það að vera mikið í vinnunni sem dyggð.