Amma mí­n

Ég á litla, krúttlega ömmu sem heitir Jóhanna eins og ég (eða ég eins og hún)
Hún var einu sinni besta amma í­ heimi og hagaði sér alveg eins og ömmur eiga að gera með því­ að gefa mér meira nammi þó að við höfum báðar vitað að ég hafði ekki gott af því­, elda þann mat sem mig langaði í­ og dekra við mig á allan hátt.

Amma mí­n er með alzheimer sem þýðir það að minnið er nánast ekkert og hún er með mikið mál og verkstol. Hún gerir lí­tið af sjálfsdáðum.

Amma mí­n veit ekki hver ég er lengur en hún þekkir að ég er einhver sem þykir vænt um hana og kemur og knúsar hana og kyssir.

Amma mí­n er á elliheimili sem heitir Skjól og það er í­ rauninni það sem ég ætlaði að tala um.

Ég heimsæki ömmu mí­na að minnsta kosti einu sinni í­ viku ef ekki oftar. Seinasta sunnudag fór ég í­ heimsókn til hennar og sá þá að hún var í­ skí­tugri peysu, ekki bara skí­tugri heldur drulluskí­tugri og ljóst var að blettirnir voru ekki sí­ðan í­ hádegismatnum. Reyndar var hún í­ peysu sem að ég hafði sett hana í­ viku áður, þá hreina. Hún var núna sí­ðasta sunnudag lí­ka í­ buxum sem hún hafði verið í­ sunnudaginn þar áður þá hreinar, þær voru það ekki lengur.
Þess vegna er ég búin að vera velta því­ fyrir mér hvort að það sé erfiðara að klæða fólk í­ hrein föt heldur en skí­tug? Ég hef ekki orðið vör við það en það er aldrei að vita!!
Ekki nóg með að hún hafi verið í­ skí­tugum fötum þá var hún með skí­tugt og illa þrifið hár og búið að klippa táneglurnar á henni það langt niður að allar tærnar voru rauðar.
Það er greinilega ekki hugsað um það hvernig vistmönnum lí­ður eða lí­ta út á Skjóli (kann ekki við að kalla þau heimilismenn þar sem að Skjól er ekki heimili!).

Svo til að bæta ofan í­ annað þá vantar af henni föt, þar sem ég og mamma mí­n erum þær sem þrí­fum fötin hennar ömmu þá ættum við að vita nákvæmlega hvar fötin eru en nei, bara núna seinast þá vantaði tvenn náttföt, buxur, skyrtu og nokkuð mörg sokkapör og engin veit hvar þetta er.
Það má að sjálfsögðu ekki gleyma því­ að það týndist stór og mikill sloppur fyrr í­ vetur sem engin virðist vita um þrátt fyrir í­tarlega leit á deildinni…
Og ekki þýðir að tala við starfsfólk þar sem að þau fara strax í­ mikla vörn þó að engin sé að ásaka þau um neitt bara spyrja í­ mesta sakleysi…

Þetta á ekki að hljóma biturt hjá mér, ég er mest undrandi á þessu, hvernig það er hægt að bera svona svakalega litla virðingu fyrir fólki

Join the Conversation

2 Comments

  1. Vildi bara segja að ég er hneyksluð! En amma þí­n er samt afar lánsöm að eiga ömmubarn sem skí­rt er í­ höfuðið á henni og tekur sér tí­ma til að annast hana!

  2. Ég ætlaði að commenta en ég var komin með svo svakalega ræðu að ég hætti við, í­ stuttu máli yrði ég brjáluð!

Leave a comment

Netfang þitt verður ekki birt. Nauðsynlegir reitir eru merktir *