Syrt í álinn

Þursabitið hefur færst upp á kinn. Líklegast er þetta tannrótarbólga en ekki þursabit.

Ég er einnig haldinn nokkrum einkennum flensu. Eftir daginn í dag, því í dag verður allt vitlaust að gera, er líklegt að ég leggist fyrir.

Í nótt hélt hrafn vöku fyrir mér og boðaði feigð mína á gluggann. Það er ekki að ósekju að í mig er kominn smá Ó. Kárasonfílingur, sem hafði heila sem var vaxinn út í eyrað öðrumegin, tæringu, lungnabólgu og hvaðeina.

6 thoughts on "Syrt í álinn"

  1. Hildigunnur skrifar:

    ojbarasta!
    láttu þér nú batna fljótt 🙂

  2. Silja skrifar:

    Ég er farin að hafa áhyggjur af þér Arngrímur minn, mér finnst þú svo oft lasinn :S Er það kannski bara eitthvað bull í mér? Vona allavega að þetta lagist fljótt!

  3. Silja skrifar:

    HAHA, já. Jæja, annað af tveimur er þó eitthvað 😛

  4. Arngrímur skrifar:

    Ágætis byrjun? 🙂

  5. Arngrímur skrifar:

    Ég reddaði mér tímabundið með panódíl 🙂

  6. Arngrímur skrifar:

    Ég er kannski bara svona mens sana in corpore non sano týpa.

Lokað er á athugasemdir.