Það kostar ríkið um 10 milljónir á mánuði eða um 120 milljónir á ári að hækka launin við ljósmæður svo þær fái sæmandi laun. Það eru ekki miklir fjármunir í stóra samhenginu. Hvað ætli mörgum 120 milljónum sé eytt á hverju ári í vitleysu eins og handboltaferðir menntamálaráðherra?
Ég hugsa að viðsemjendur séu setji þessar milljónir ekki fyrir sig. Ég hef grun um að þeir hræðist afleiðingarnar, þ.e. að aðrar kvennastéttir taki uppá því að feta í fótspor ljósmæðra og krefjast leiðréttingu sinna launa.
Ég hlustaði á viðtal við Geir H. Haarde forsætisráðherra og Steingrím J. Sigfússon formann Vinstri grænna í Kastljósinu í gærkvöldi. Þar var m.a. rætt um hátekjuskatt. Þar sagði forsætisráðherrann orðrétt um hátekjuskattinn: “Hann byrjaði nú í 350 þúsundum, það þykja nú ekki háar tekjur.”
Hátekjuskattur var að fullu afnuminn um áramótin 2005-2006, svo að þessar 350 þúsund væru nú eitthvað hærri í dag hefði hátekjuskatturinn ekki verður lagður af. En mér heyrðist forsætisráðherrann ekki vera spenntur fyrir því að taka upp hátekjuskatt að nýju. Hann vill halda áfram að gera hina ríku ríkari.
Hvernig dettur forsætisráðherra að láta svona út úr sér? Fyrir okkur sem erum með lægri laun en 350 þúsund er þetta eins og blaut tuska í andlitið. Það er fullt af fólki sem er með fínar prófgráður uppá vasann og sinnir krefjandi störfum sem eru með minna en 350 þúsund á mánuði. Það eru heilu stéttirnir þar sem enginn eða fáir hafa meira en 350 þúsund í laun. Má þar bara nefna sem lítil dæmi kennara og ljósmæður. Ég er viss um að þetta fólk væri alveg til í að borga hátekjuskatt hefði það 400 þúsund á mánuði.
En ég get alveg tekið undir orð forsætisráðherrans, 350 þúsund þykja ekki háar tekjur. Mér þætti samt ágætt að hafa þau laun.
Það er eiginlega alveg kostulegt að fylgjast með skrúðgöngunni sem er í sjónvarpinu núna. Handboltalandsliðið fer þar um fjárvagni meðan lýðurinn hyllir þá. Það er eitthvað krúttlega við þetta.
Í dag eru þrjú ár síðan við Óli fluttum í Grýtubakkann. Við höfum aldrei búið svo lengi á sama stað. Hingað til höfum við flutt annað hvert ár. En við erum ekkert á leiðinni að flytja í bráð.
Þegar við fluttum inn var Óli búinn að mála alla íbúðina með aðstoð vina og vandamanna á meðan ég var fyrir austan að leggja lokahönd á BA-verkefnið mitt. Ég olíubar svo gólfin í stofunni og eldhúsinu. Kvöldið sem við fengum íbúðina afhenta hafði Óli orð á því hvað gólflistarnir væru ljótir og datt í hug að rífa í einn til að athuga hvort auðvelt væri að ná honum af, eftir það varð ekki aftur snúið. Óli setti nýja gólflista á alla íbúðina. Síðan þá hefur lítið verið framkvæmt á heimilinu. Til marks um hvað þetta er mikið og leiðinlegt verk má geta þess að Svenni bróðir fór létt með að byggja heilt hús en það sem hann hefur ekki enn haft af að klára er einmitt að setja gólflista í húsið.
Til að hjálpa okkur við flutningana fengum við hóp af hraustum karlmönnum. Að öðrum ólöstuðum þá bar Freyr af í hraustleika, lét sig ekki muna um að taka hurðina af hjörunum og hljóp um með þvottavélina eins og hún var kassi með púðum. Minnir að ég hafi lítið þurft að gera annað en að fyrirskipa hvað ætti að fara hvert.
Það kemur alltaf einhver “flutningsfiðringur” í mig á haustin. Þörf fyrir að taka til í skúffum og skápum og grisja draslið mitt svolítið. Löngun til að laga til, breyta og bæta. Sennilega er best að nýta sér þennan fiðring til gagns.
Jibbí, íslenska handboltalandsliðið er komið í undanúrslit Nú léttist brúnin á þjóðarsálinni. Ef svo heppilega vildi til að við næðum gullinu þá gæti sú hamingja enst fram að jólum þrátt fyrir alla kreppuna. Hamingja þjóðarinnar er nefnilega beintengd gengi íslenska handboltalandsliðsins, miklu frekar en gengi íslensku krónunnar.
Já, borgarstjórnin…það þýðir víst ekki að pirra sig á því, bara anda rólega og taka því sem að höndum ber og kannski hrista aðeins höfuðið yfir fréttatímanum og brosa útí annað þegar það á við.
Annars er ýmislegt skemmtilegt framundan eins og saumaklúbbur, Menningarnótt, tónleikar með Hraun, hugsanlega Vopnafjarðarferð, badminton, fæðing Rósu- og Jónbjörns barns, Skotlandsferð og svo fer bara að styttast í jólin Haustið er soltið skemmtilegur tími.
Er virkilega ekki hægt að kjósa aftur þegar staðan er orðin eins og hún er í dag? Klúður á klúður ofan. Það vill enginn vinna með Sjálfstæðismönnum í borgarstjórn, skiljanlega. Við sitjum uppi með 6 borgarfulltrúa frá þessum skítaflokki en samkvæmt niðurstöðum skoðanakannanna undanfarið ættu þeir ekki að vera fleiri en fjórir. Ef kosið yrði núna er ég þó fullviss um að fylgið myndi fara vel yfir 30% hjá þeim. Það er í alvörunni til svo mikið af vitlausu fólki í Reykjavík.
Það sem mögulega gæti bjargað þessu er að sexmenningarnir myndu allir segja af sér og kalla inn varamenn sem eru ekki alveg jafn djúpt sokknir í svaðið. Og Hanna Birna ætti að einbeita sér að því að byggja upp starfsframa á öðrum vettvangi. Hennar tími er liðinn í stjórnmálum.
Sjallarnir eru langt komnir með að senda Óla F. aftur í veikindaleyfi og það er kannski það besta sem gæti hent því þá kemur Magga S inn aftur og skárri helmingur borgarstjórnar tæki við aftur.
Fór í ofsalega fallegt brúðkaup í dag. Fékk staðfestingu á því að ég er týpan sem grætur í fallegum brúðkaupum. Hef líka ákveðið að lagið Ást verður ekki spilað í mínu brúðkaupi ef ég á að halda kúlinu.
Við Óli eyddum kvöldinu í spjall og spil með ömmu, afa og Ástu Hönnu. Notalegt.
Og af því að það virkaði svo vel að fá ráð varðandi linsur, ætla ég líka að spyrja um ráð varðandi sléttujárn
Málið er að ég ætla að kaupa mér sléttujárn í næstu viku. En ég hef ekki hundsvit á sléttujárnum. Veit bara að gamla járnið mitt er ekki að gera sig. Getið þið mælt með einhverjum járnum sem mögulega gætu fengist í Elko? Og hvað þarf maður að hafa í huga? Og eru einhver sérstök hárefni sem þið mælið með að nota þegar maður er að slétta á sér hárið?
Nú léttist brúnin á þjóðarsálinni. Ef svo heppilega vildi til að við næðum gullinu þá gæti sú hamingja enst fram að jólum þrátt fyrir alla kreppuna. Hamingja þjóðarinnar er nefnilega beintengd gengi íslenska handboltalandsliðsins, miklu frekar en gengi íslensku krónunnar.