Ég þarf að vísa á færslu Unnar í dag um það hvernig sögusagnir verða að fréttaefni.
Month: október 2006
Rúmlega 40
Eygló segir að við eigum rúmlega 40 spil.
Mörg spil
Ég á víst á þriðja hundrað spila… Hvar ég fel þau veit ég ei.
Til stuðnings kristinni innrætingu í skólum
Í gær birtist grein í Mogganum til stuðnings því að troða kristni inn í skóla landsins. Í henni kom meðal annars fram vísun í málflutning konu sem hélt því fram að árásirnar 11. september hefðu verið af því að Bandaríkjamenn hefðu úthýst guði úr skólum sínum. Við megum semsagt búast við því að guð refsi Íslendingum ef við losnum við trúboð úr skólum landsins.
Annars á ég pirringsgrein á Vantrú í dag.
Dónaorðin
Það er ekki oft sem maður notar orðin typpi, kúkur og riðlast í skólanum en ég gerði það núna áðan í skrifum mínum um Freudisma. Augljóslega hafði Dundes rétt fyrir sér, fótboltamennirnir eru bara að reyna að riðlast á andstæðingum sínum.
Myndir sem hafa haft áhrif á mig: Footloose
Við vorum að klára Footloose. Eygló hafði aldrei áður séð hana en þetta er fyrsta myndin sem ég man alveg eftir að hafa séð í bíó. Man ég sá líka mynd um einhverja fjölskyldu á eyðieyju sem lentu í að birnir réðust á þau en veit ekki hvað sú mynd heitir. Ég hef líklega minnst á það hér að eftir að hafa séð myndina, fimm ára gamall, þá hlustaði ég á kassettu með tónlistinni úr myndinni áður en ég fór að sofa.
En þegar Eygló var búin að sjá atriðið þar sem Kevin Bacon heldur ræðu fyrir bæjarráðið til að reyna að fá leyfi til að halda ball þá sagði hún að myndin virtist hafa haft áhrif á mig. Bacon vitnaði semsé í Biblíuna til að reyna að sannfæra prestinn um að dans væri í góðu lagi.
Frábær mynd alveg, ég hef hins vegar látið söngleikinn vera.
Ráðstefnudagur og leiser-Danni
Ég eyddi gærdeginum í fyrirlestra á Þjóðarspeglinum. Fyrst á þjóðfræðihlutanum. Terry var með busavígslufyrirlestur sem var augljóslega skemmtilegur, Valdimar var með þyngri fyrirlestur um sameiginlega arfleið mannkyns, Aðalheiður talaði um yfirnáttúruleg minni í fornaldarsögum og ég var reyndar voðalega glaður með hennar sjónarhorn á þau, Gísli talaði um hvaða upplýsingar er að finna í Íslendingasögum um Bretlandseyjar sem mér þótti nokkuð skemmtilegt og síðan talaði Anna Þorbjörg um íslenskar minjar á danska þjóðminjasafninu. Síðasti fyrirlesturinn minnti mig dáltið á skrif mín um vopnfirsku húsin á Árbæjarsafni.
Eftir fyrirlestranna þá spjallaði ég aðeins við Gísla sem ég hef aldrei áður gert. Við höfum bara verið í tölvupóstsamskiptum varðandi kúrsinn sem ég er í hjá honum. Það var gott að spjalla við hann augliti til auglitis.
Síðan fór ég á bókasafns- og upplýsingafræðihlutann. Reyndar var það þannig að maður kannaðist vel við innihaldið hjá þremur af fimm fyrirlesurum úr kennslu (Jóhönnu og Ágústu) og af landsfundinum fyrir tveimur árum. Stefanía var með ágætt erindi um þróun safnkosts en hápunkturinn var síðan Áslaug með erindi sitt um Tvíhöfða risann, sameiningu Landsbókasafns og Háskólabókasafns. Vissulega er ég sem fyrrverandi starfsmaður nokkuð hlutdrægur þarna en mér þótti það erindi langáhugaverðast. Í raun hefðu kennarar Háskólans átt að hópast þarna til að hlusta á hana. Það er mjög nauðsynlegt að þessi umræða fari fram því núna held ég að þetta sé fyrst og fremst þannig að fólk sé að kvarta í horni. Það er semsagt þannig að margir fastir kennarar eiga erfitt með að taka Bókhlöðuna í sátt. Því þarf að breyta.
Danni var á ráðstefnunni og var orðinn persónuleikalaus. Stóru gleraugun hans með þykku umgjörðunum voru horfin. Hann er búinn að fara í leiseraðgerð. Ég sagði honum að hann væri persónuleikalaus orðinn. Það er reyndar vitleysa en það lýsir svoltið þeirri umbreytingu sem hefur orðið. Hann talaði um að hann þyrfti kannski að láta sér vaxa skegg í staðinn.
Stóra prestsfrúarhlerunarmálið
Þetta prestsfrúarhlerunarmál er alveg stórfyndið. Merkilegt hvað er alltaf mikið vesen á þessum prestum.
Gegn hommahatri í Færeyjum
Ég held að það væri mjög gott að sem flestir Íslendingar myndu skrifa á þennan undirskriftalista gegn hómófóbískum lögum í Færeyjum. Bendi hér á þessa stuttu umfjöllun á Vantrú um nýlega atburði þar.
Týndi reikningurinn
Ég fékk undarlegan póst frá Póstinum áðan. Það var tilkynning um pakka og mér tilkynnt að það vantaði reikning fyrir pakkanum. Hið skrýtna var hins vegar að reikningurinn fylgdi með í umslaginu.
Dawkins í kvöld
Síðastliðinn júní var haldin glæsileg ráðstefna í Reykjavík undir titlinum Jákvæðar raddir trúleysis á Íslandi. Skeptíkus var eitt af þeim félögum sem stóð að ráðstefnunni (ásamt Atheist Alliance International, SAMT og Vantrú). Nú er komið að því að þeir sem ekki komust á ráðstefnuna sjálfa geti fengið að njóta hápunkta hennar.
26. október klukkan 20:00, stofu 132 í Öskju:
Richard Dawkins – The God Delusion
Það er óhætt að segja að koma geðþekka Oxford prófessorsins Richard Dawkins hafi vakið mikla athygli í sumar. Hann kom fram í Kastljósi, á NFS og þar að auki var viðtal við hann í Morgunblaðinu. Í kjölfarið fylgdu síðan fordæmingar presta og sjálfs biskups. Einnig varð heimsóknin efni í ritdeilur á síðum Morgunblaðsins.Í fyrirlestrinum ræðir Dawkins efni nýrrar bókar sinnar The God Delusion (sem er væntanleg í Bóksölu Stúdenta, fyrsta sending seldist upp). Í bókinni og fyrirlestrinum gagnrýnir hann trú og þá sérstaklega trúboð til barna.
Komið og sjáið hvað fólk hefur verið að æsa sig yfir.
Árangur dagsins
Í morgun fór ég á minn fyrsta skorarfund sem fulltrúi mastersnema í þjóðfræði. Mér skilst að aldrei hafi fulltrúar nemenda talað jafn mikið og ég þá væntanlega sökudólgurinn. Vann síðan í fyrirlestri morgundagsins, gekk ágætlega. Fór síðan að spjalla við Valdimar um verkefnið sem ég er að undirbúa. Líklega rétt athugað hjá honum að ég verði að passa að það verði ekki of viðamikið.
Kleina í hálsi
Í dag fór ég með kökuafganga í tíma í Rannsóknum í þjóðfræði. Það vakti töluverða lukku. Reyndar þá lenti ég í því að kleinubiti festist í hálsinum á mér. Dagbjört og Valdimar voru bæði komin á fætur tilbúin að slá í bakið á mér en bitinn seig þá alla leið niður. Ástæðan fyrir þessu óhappi var að Valdimar var að segja okkur frá átökum á ráðstefnu þjóðfræðinga. Þetta olli semsagt því að ég fór að hlæja á meðan ég var að borða. Stórfyndin tilhugsun að þjóðfræðingar fari að æsa sig og rífast af því að einhver kona hélt því fram að ævintýrið hafi verið búið til af einhverjum ítölskum náunga. Augljóslega rugl í konunni en óþarfi að flippa svona.
Góður fundur
Hef sjaldan farið á jafn pródúktívan Háskólalistafund. Greinilegt að fólk er að fara að hlakka til kosninga.
Fyrrverandi nemendur
Parker Lewis
Endilega skreppið á Amazon og mælið með því að Parker Lewis Can’t Lose verði gefin út á dvd. Þið sjáið valmöguleika til hægri á síðunni um að verða látin vita ef þáttaröðin verði gefin út.
Öfgafullur og illa að sér
Ég rakst á þetta atriði í einstaklega öfgafullri predikun Sigurðar Árna Neskirkjuprests:
“Ef Guð er dauður er allt leyfilegt,” er margtuggin hugsun Nietzsche.
Ég er reyndar ekkert hissa að prestar skuli ekki þora að horfast í augu við það sem Nietzsche skrifaði í raun en það er samt pirrandi þegar þeir koma með svona vitleysur. Nietzsche sagði þetta ekki heldur er þetta úr Dostojevskíj. Nietzsche sagði hins vegar að dauði guðs kallaði á endurmat siðferðishugmynda. Þeirri niðurstöðu Nietzsche er ég alveg sammála.
Skilaðu bókinni minni bastarðurinn þinn
Ég verð að nefna það að Eggert var með mjög spes gjöf. Hann ákvað semsagt að það væri tímabært að hann fengi eintakið sitt af Túlkun Íslendingasagna í ljósi munnlegrar hefðar eftir Gísla Sigurðsson sem ég fékk lánað í apríl þannig að hann gaf mér eintak af bókinni. Hann fékk sitt eintak aftur. Ég er náttúrulega í Munnlegri hefð hjá Gísla núna, bara lesnámskeið reyndar. Það er búið að vera ótrúlega gaman að lesa greinarnar í lesheftinu. Fæ ótal hugmyndir.
Veislan búin
Veislan bara búin. Fullt af fólki mætti. Þetta hólfaðist svoltið niður í hópa. Verstir voru Akurnesingar og nærsveitamenn sem plöntuðu sér vel og vandlega inn í herbergi. Jakob sýndi þó reglulega lit og kíkti inn í stofu. Dáltið eftir af kökum en gerðum við tvær litlar skúffukökur, slatta af Muffins, mikið af kleinum, slatta af Rice Crispies kökum (minnst eftir af þeim), tvær kakómaltrjómatertur og höfðum slatta af nammi í boði.
Fékk líka margar skemmtilegar gjafir. Takk fyrir þetta allt. Kannski að ég leggi mig í kvöld.
60 tonna reðurtákn Einars
Jæja, eitt stykki 60 tonna stórhveli drepið að ástæðulausu. Bravó.
Á að veiða hval eða ekki veiða hval? Til að græða á því? Ég held að það sé stór vafi á því hvort að hægt sé að græða einhverja peninga á þessu. Til að sýna að við erum sjálfstæð og hugrökk? Merkilegt að þetta lítur ekkert út fyrir að við séum voða sjálfstæð. Í augum útlendinga lítur þetta út eins og við séum þrjóst og frek. En ég held að ráðamenn hafi alveg vitað þetta. Þeir hafa án efa treyst á að fá óhóflegar fordæmingar utan úr heimi. Þá getur Einar orðið voða merkilegur fyrir að standa upp í hárinu á þessum vondu útlendingum sem ekki skilja okkur. Ég held líka að þessu erlendu ráðherrar hafi orðið voða glaðir þegar þeir heyrðu af hvalveiðunum. Þeir geta þá slegið sig til riddara á þessu máli alveg eins og Einar.
Þetta er semsagt fyrst og fremst mál fyrir stjórnmálamenn sem vilja metast um hver þeir sé með stærsta typpið. Þeir teysta líka á að almenningur taki undir þennan bjánaskap.
Hvað um það. Sjálfur er ég frekar óviss. Mér er eiginlega sama þó að smáhveli séu drepin og étin. Verð hins vegar að segja að mér er ekki jafn sama um stóru hvalina. Veit ekki hvort það sé rökrétt.
Partí
Ég fór í útskriftarpartí hjá Sverri og Auði áðan. Gaman gaman. Gáfum Auði bók sem snýst um hvernig skal vera fullkomin húsmóðir og hvernig skal þjóna manninum sínum. Sverrir fékk bók um traktora.
Hitti Katrínu Jakobs og það fyrsta sem hún segir við mig er „varst þú eitthvað að rífast við Davíð?“. Skondið.
baccalaureus artium
Ég virðist hafa klárað BA-nám í bókasafns- og upplýsingafræði á síðustu þremur árum. Hvernig ég hafði tíma fyrir það veit ég ekki.
Athöfnin gekk bara vel. Mundi að rétta vinstri hönd eftir skírteini og hægri hönd til Óla. Heilsaði síðan Kristínu. Var óvenjulega virðulega klæddur, óhneppt skyrta yfir nýja Týsbolinn minn.
Sat við hliðina á Unni og Magnhildi sem einnig hlutu sína BA-gráðu. Unnur reyndar búin að samferða mér í náminu frá upphafi, meiraðsegja með mér í þjóðsagnafræði. Magnhildur var síðan ein af þeim sem ég hef unnið hópverkefni með. Mjög góður félagi í því eins og aðrir sem ég hef verið svo heppinn að lenda í samstarfi með síðustu ár.
Háskólakórinn söng fyrir okkur í lok athafnarinnar. Ég þekki of marga í þeim kór.
Þegar rektor og deildarforsetar höfðu komið sér út þá stökk ég yfir sætið mitt til að vera á undan þvögunni á leiðinni út. Lentum ekki í umferðarteppu.
Elli spyr hvort heimsmyndin hafi eitthvað breyst við þetta. Er það ekki? Kemur maður ekki í háskóla vitandi allt en yfirgefur hann vitandi hvað maður veit lítið?
Veisla á morgun og stuð. Bakstur í dag og síðan veisla hjá Auði og Sverri (og Kára en hann bauð mér ekki).
Nú er það bara að sækja um að fá plagg frá Menntamálaráðuneytinu um að ég megi kalla mig bókasafns- og upplýsingafræðing.
Láttu grísina ganga
Við fengum Hafdísi, Mumma og Sóleyju í mat og fórum síðan til þeirra (semsagt til Sigga) að spila. Tókum Catan sem ég vann glæsilega. Síðan spiluðum við Pass the Pigs og náðum þeim glæsta árangri að læra reglurnar. Voðalega er þetta skemmtilegt spil. Reynir nær ekkert á hæfni en smá á taktík. Ég náði að skora 74 stig í lokaumferðinni eftir að hafa verið á botninum allt spilið. Ég gat nefnilega hætt öllu aftur og aftur óhræddur um að það myndi eyðileggja fyrir mér.
En spilið er á netinu, kíkið á Pass the Pigs.
Kleinugerð
Note to self: Næst þegar þú gerir kleinur þá skaltu muna að þú er með uppskrift frá ömmu þinni fyrir framan þig og amma þín var kannski með aðrar hugmyndir en þú um hóflega skammta.
Bara kenning þruglið
Mér þykir frekar krípí að sjá unga frjálslynda guðfræðinga innan þjóðkirkjunnar taka undir rugl fullyrðinguna að þróunarkenningin sé „bara kenning“ eins og það þýði að þróunarkenningin þess vegna vafasöm. Þeir gera þetta að því er virðist af því að þeir vita ekkert um orðnotkun vísindamanna og jafnvel minna um þróunarkenninguna sjálfa.
Er þróunarkenningin bara kenning eða er hún staðreynd? eftir Steindór J. Erlingsson svarar þessu ágætlega.
