Gneistinn

Ég þarf að vísa á færslu Unnar í dag um það hvernig sögusagnir verða að fréttaefni.

Eygló segir að við eigum rúmlega 40 spil.

Ég á víst á þriðja hundrað spila…  Hvar ég fel þau veit ég ei.

Í gær birtist grein í Mogganum til stuðnings því að troða kristni inn í skóla landsins.  Í henni kom meðal annars fram vísun í málflutning konu sem hélt því fram að árásirnar 11. september hefðu verið af því að Bandaríkjamenn hefðu úthýst guði úr skólum sínum.  Við megum semsagt búast við því að guð refsi Íslendingum ef við losnum við trúboð úr skólum landsins.

Annars á ég pirringsgrein á Vantrú í dag.

Það er ekki oft sem maður notar orðin typpi, kúkur og riðlast í skólanum en ég gerði það núna áðan í skrifum mínum um Freudisma.  Augljóslega hafði Dundes rétt fyrir sér, fótboltamennirnir eru bara að reyna að riðlast á andstæðingum sínum.

Við vorum að klára Footloose.  Eygló hafði aldrei áður séð hana en þetta er fyrsta myndin sem ég man alveg eftir að hafa séð í bíó.  Man ég sá líka mynd um einhverja fjölskyldu á eyðieyju sem lentu í að birnir réðust á þau en veit ekki hvað sú mynd heitir.  Ég hef líklega minnst á það hér að eftir að hafa séð myndina, fimm ára gamall, þá hlustaði ég á kassettu með tónlistinni úr myndinni áður en ég fór að sofa.

En þegar Eygló var búin að sjá atriðið þar sem Kevin Bacon heldur ræðu fyrir bæjarráðið til að reyna að fá leyfi til að halda ball þá sagði hún að myndin virtist hafa haft áhrif á mig.  Bacon vitnaði semsé í Biblíuna til að reyna að sannfæra prestinn um að dans væri í góðu lagi.

Frábær mynd alveg, ég hef hins vegar látið söngleikinn vera.

Ég eyddi gærdeginum í fyrirlestra á Þjóðarspeglinum.  Fyrst á þjóðfræðihlutanum.  Terry var með busavígslufyrirlestur sem var augljóslega skemmtilegur, Valdimar var með þyngri fyrirlestur um sameiginlega arfleið mannkyns, Aðalheiður talaði um yfirnáttúruleg minni í fornaldarsögum og ég var reyndar voðalega glaður með hennar sjónarhorn á þau, Gísli talaði um hvaða upplýsingar er að finna í Íslendingasögum um Bretlandseyjar sem mér þótti nokkuð skemmtilegt og síðan talaði Anna Þorbjörg um íslenskar minjar á danska þjóðminjasafninu.  Síðasti fyrirlesturinn minnti mig dáltið á skrif mín um vopnfirsku húsin á Árbæjarsafni.

Eftir fyrirlestranna þá spjallaði ég aðeins við Gísla sem ég hef aldrei áður gert.  Við höfum bara verið í tölvupóstsamskiptum varðandi kúrsinn sem ég er í hjá honum.  Það var gott að spjalla við hann augliti til auglitis.

Síðan fór ég á bókasafns- og upplýsingafræðihlutann.  Reyndar var það þannig að maður kannaðist vel við innihaldið hjá þremur af fimm fyrirlesurum úr kennslu (Jóhönnu og Ágústu) og af landsfundinum fyrir tveimur árum.  Stefanía var með ágætt erindi um þróun safnkosts en hápunkturinn var síðan Áslaug með erindi sitt um Tvíhöfða risann, sameiningu Landsbókasafns og Háskólabókasafns.  Vissulega er ég sem fyrrverandi starfsmaður nokkuð hlutdrægur þarna en mér þótti það erindi langáhugaverðast.  Í raun hefðu kennarar Háskólans átt að hópast þarna til að hlusta á hana.  Það er mjög nauðsynlegt að þessi umræða fari fram því núna held ég að þetta sé fyrst og fremst þannig að fólk sé að kvarta í horni.  Það er semsagt þannig að margir fastir kennarar eiga erfitt með að taka Bókhlöðuna í sátt.  Því þarf að breyta.

Danni var á ráðstefnunni og var orðinn persónuleikalaus.  Stóru gleraugun hans með þykku umgjörðunum voru horfin.  Hann er búinn að fara í leiseraðgerð.  Ég sagði honum að hann væri persónuleikalaus orðinn. Það er reyndar vitleysa en það lýsir svoltið þeirri umbreytingu sem hefur orðið.  Hann talaði um að hann þyrfti kannski að láta sér vaxa skegg í staðinn.

Þetta prestsfrúarhlerunarmál er alveg stórfyndið.  Merkilegt hvað er alltaf mikið vesen á þessum prestum.

Ég held að það væri mjög gott að sem flestir Íslendingar myndu skrifa á þennan undirskriftalista gegn hómófóbískum lögum í Færeyjum.  Bendi hér á þessa stuttu umfjöllun á Vantrú um nýlega atburði þar.

Ég fékk undarlegan póst frá Póstinum áðan.  Það var tilkynning um pakka og mér tilkynnt að það vantaði reikning fyrir pakkanum.  Hið skrýtna var hins vegar að reikningurinn fylgdi með í umslaginu.