Í nótt átti ég að vera að læra en var þess í stað að skoða gamlar bloggfærslur hjá mér. Fann í leiðinni þessa mynd sem ég hafði á heimasíðunni minni hér áður fyrr. Hvaða ímynd var höfundurinn að reyna að koma fram með af sjálfum sér með þessari mynd?
Ég man ekki hvenær hún var tekin en miðað við skeggið þá hefur verið tekin eftir 5. maí 2002. Annars þá gæti líka verið að ég hafi bara verið órakaður þarna. Það á að vera hægt að fá myndina stærri ef smellt er á hana.
Jæja, síðasti tíminn í síðasta kúrsinum. En gullkorn fengu að fljóta þar „í ljósi Hitlers“og „þessi þýska hefð“. Þessi önn var sú skemmtilegasta sem ég hef upplifað í Háskóla. Líka sú langerfiðasta reyndar.
Áðan var hringt mig frá Landsbankanum og spurt hvort að ég væri upptekinn. Ég sagði að ég væri upptekinn. Klukkutíma seinna hringir Landsbankinn aftur í mig. Ég skelli á án þess að svara enda upptekinn. Þá er hringt í heimasímann. Ef ég var upptekinn fyrir klukkutíma og skelli á þegar þeir hringja í mig þá myndi ég halda að jafnvel tregt fólk gæti fattað að ég sé ekki tilbúinn að spjalla við þau. Ég svaraði ekki.
Hvers vegna eru þau annars að hringja í mig? Ég er með bannmerki í Símaskránni. Ég er reyndar með reikning hjá þeim sem ég setti upp gegn því að fá styrk upp á 15.000 krónur fyrir Gotlandsferðinni (tilboð fyrir þjóðfræðinema). Nú er ítrekað búið að ýta á eftir þessu en við Eygló höfum ekki fengið þennan pening. Veit ekki með hina þjóðfræðinema.
Á meðan ég var að skrifa þessa færslu hringdi heimasíminn aftur og ég ætlaði að hella mér yfir hringjarann en síðan var þetta bara mamma Eyglóar þannig að ég sleppti ræðunni.
Ég var að fá þessa sendingu frá Glitni. Box undir nafnspjöld. Með þessu fylgdi blað sem stóð á „Til hamingju með titilinn“. Samt er ég ekki alveg að sjá fyrir mér að þessi nafnspjöld komi sér vel. Það stendur nefnilega ekkert á þeim nema nafnið mitt. Ég get mjög auðveldlega sagt fólki hvað ég heiti og þarf ekki spjald undir það. Nafnið mitt er þar að auki eftirminnilegt þannig að flestir muna það. Glitnir hefði fengið meiri plús frá mér ef þarna hefði líka komið fram titillinn sem er verið að óska mér til hamingju með. Óli Gneisti Sóleyjarson: bókasafns- og upplýsingafræðingur. En þó hefði ekki heldur verið mikið gagn af því þar sem ég er þessa daganna voðalega lítið annað en framhaldsnemi í þjóðfræði og geri afskaplega lítið á sviði bókasafns- og upplýsingafræða.
En þetta er nú samt það skemmtilegasta sem ég hef fengið sent í auglýsingaskyni frá banka. Verst er að framan á er lógó bankans og aftan á boxinu er límklessa sem var notuð til að festa það við bréfið.
Hann Eggert er í voðalega vafasömum félagsskap. Samband Ungra Framsóknarmanna fílar hann. Hver ætlar að bjarga honum?
Mér lýst vel á stundaskránna mína á næstu önn. Ef fram fer sem horfir verð ég bara í skóla mánudaga, þriðjudaga og miðvikudaga. Ég er líka bara í tveimur kúrsum. Rómarsögu hjá Sverri Jakobs og Eigindlegar rannsóknaraðferðir. Ekki beinlínis líkir kúrsar. Síðan verð ég væntanlega skráður í fimm einingar af MA-ritgerðinni minni. Ég vona innilega að ég geti skrifað eitthvað á önninni. Hugmyndirnar vantar ekki en ég hef ekki haft mikinn tíma. Stefni líka á að skrifa eitthvað í jólafríinu. Klæjar í fingurna.
Við vorum að fá bækling frá VG um frambjóðendur í prófkjörinu á laugardaginn. Ekkert var þar sem breytti skoðunum mínum. Fólk virðist vera nokkurn veginn eins og ég gerði ráð fyrir. Hafði líka þegar skoðað vefsíður frambjóðenda. Þar að auki er maður búinn að spjalla við hina og þessa, margir að plotta. Ekki ég náttúrulega…
Ef það er eitthvað sem ég vildi breyta í fari mínu þá væri það að gera mig hæfari í að tjá samúð með orðum. Ég svolítið erfitt með það. Ég á voðalega erfitt með að segja „ég samhryggist“ þegar einhver sem ég þekki missir einhvern nákominn sér, aðallega af því að mér finnst þetta vera svo lítils virði þegar ég segi það, hálfformúlukennt. Sem er reyndar hálfasnalegt af því að ég hugsa ekki þannig þegar fólk segir þetta við mig þegar ég er í sömu sporum. Mér finnst orðið samhryggjast eiginlega ekki lýsa almennilega því sem ég er hugsa.
Mér þætti í raun betra ef maður segði eitthvað á við „ég finn til með þér“. Þetta er samt í raun það sem maður er að reyna að segja með orðinu samhryggjast. Betra þegar maður er nægilega náinn fólki til að taka bara einfaldlega utan um það. Segir meira en orðin. Best að blogga núna um eitthvað annað svo að þessi færsla færist neðar á síðuna og lesendur mínir taki ekki eftir henni.
Það virðast ekki vera mikil takmörk fyrir því hvaða vitleysa kemst að í Morgunblaðinu:
Á Íslandi er kristin trú og annað ekki
ÞAR sem ég sé í veffréttum blaðanna að til standi að stofna samtök ýmissa trúfélaga, þá vil ég koma á framfæri eftirfarandi athugasemdum.Íslenska þjóðin er kristin þjóð og svo hefur verið frá upphafi landnáms. Kristni var síðan ákveðin með lögum á Alþingi árið 1000 – til þess að koma í veg fyrir trúarbragðastyrjöld og stuðla að friði meðal landsmanna – og þau lög gilda enn.
Í stuttu máli sagt: Kristindómurinn er einu trúarbrögðin sem eru lögleg á Íslandi og öll önnur trúarbrögð eru þar með einfaldlega ólögleg, þar með talið búdda-, hindú-, múhameðs- og ásatrú.
Það að kirkjumálaráðuneytið skuli hafa skrásett ólögleg félög er að sjálfsögðu einnig ólöglegt og það er öllum viðkomandi til minnkunar.
Nú, þegar jafnvel sjálf þjóðkirkjan ætlar að binda trúss við ólögleg trúfélög, þá finnst mér augljóst að hin kristna íslenska þjóð verði að taka af skarið og setja biskupinn af, og jafnframt alla þá presta sem hafa svikið þjóðina með þessum hætti.
Tryggvi Helgason, flugmaður.
Ég hef ekkert við þetta að bæta. Annars hlakka ég til að sjá umsagnir lögfræðinga á þessarri sérstæðu lagatúlkun.
Hlynur Hallsson lenti í fjórða sæti í leiðbeinandi forvali VG í Norðausturkjördæmi. Það bögg þar sem hann er sá fulltrúi VG í þessu kjördæmi sem ég hef mesta trú á.
Ég var búinn að skrifa bjánalega færslu sem sagði ekki neitt um það sem ég vildi ræða um. Betra að hafa þetta einfalt og vitna frekar í:
Statler: Hey, Waldorf, look. It’s the frog and the pig.
Waldorf: Looks like they’re in love.
Statler: Yeah. Kinda makes you sick, doesn’t it?
Það er ágætt að maður er reglulega minntur á gildi Prúðuleikarana í dagsins amstri. Ég gæti skrifað eitthvað um ást mína á þeim en ég held að það bíði betri tíma og ég reyni þess í stað að koma mér í rúmið. Á að vakna fyrir klukkan sjö á morgun, eða á eftir.
Á þriðjudagskvöldum er hægt að fara til Hafnarfjarðar í klassískt bíó, á Stúdentakjallarann til að sjá alternatív bíó og ég get líka farið niður í Mjódd til að fá tveir fyrir einn tilboð. Þetta er erfitt val.
Mér þykir alltaf svoltið fyndið þegar fólk kallar mig Gneistann upphátt. Ég er hins vegar vanur því þegar ég sé það á víðlendum alnetsins.
Hver man ekki eftir Boulder Dash? Hugsanlega mjög fáir.
En Manic Miner? 
Það er voðalega skrýtið að spila 20 ára gamla leiki og muna svona nokkurn veginn hvernig maður á að komast í gegnum borðin.
Í hve mörg ár í viðbót ætli maður geti spilað Boulder Dash? Besti tölvuleikur sem gerður hefur verið. Núna get ég notað Amstrad hermi til að spila hann í Windows. En hvað með eftir 20 ár? Ætli ég geti haft Windows hermi til að knýja Amstrad herminn og þá spilað Boulder Dash með tvöföldum hermi?
Fyrir nokkrum dögum bloggaði Már Örlygsson um það að hann hefði óvænt komist að því að konan hans og börn væru skráð í þjóðkirkjuna. Í kjölfarið ákvað Ragnar Björnsson að athuga stöðu sína og kom í ljós að hann væri í þjóðkirkjuna þrátt fyrir að engin ástæða væri fyrir því.
Það er alveg ljóst að það er pottur brotinn í skráningu fólks í trúfélag, Karólína vinkona mín var til að mynda skráð í kaþólsku kirkjuna þó hún hafi aldrei óskað eftir því. Fólk hefur verið sett í þjóðkirkjuna til dæmis í kjölfar flutninga á lögheimili þannig að það er aldrei að vita hvernig skráningunni er háttað.
Það er auðvelt að athuga hvort að trúfélagsskráning sé rétt með því að senda fyrirspurn á Þjóðskrá. Látið mig vita ef eitthvað skrýtið kemur í ljós. Þar sem tölur um trúfélagaskráningu eru miðaðar við 1. desember þá væri gott að skoða þetta sem allra fyrst. Eyðublöð til að breyta trúfélagsskráningu sinni eru síðan að finna á vef Þjóðskrár.
Ég er að setja saman lista fyrir prófkjörið í næstu viku. Ég er búinn að ákveða cirkabát hvað ég ætla að kjósa en af einhverjum ástæðum á ég erfitt með að fylla þriðja fyrsta sætið. Ég er með dáltið af fólki neðar sem ég hefði alveg viljað setja ofar en ég veit ekkert hvort það kæmi sér vel fyrir þau. Reyndar kom mér svoltið á óvart hvað það bættust við margir álitlegir karlmenn á seinni stigum. Ég bjóst við að hafa fleiri konur á listanum en það gæti farið svo að ég hafi bara jafnt kynjahlutfall eftir allt.
En ég er svosem ekki ákveðinn, bíð spenntur eftir bæklingnum. Hlakka til að sjá stefnumál hjá Sigmari fyrrverandi skólafélaga mínum en hann virðist því miður ekki hafa sett upp heimasíðu.
Í morgun vaknaði ég snemma til að heyra fyrirlestur hjá Árna Björnssyni um jólin. Þar sem fyrirlesturinn var haldinn fyrir starfsfólk Borgarbókasafnsins þá var ég náttúrulega að stelast, eða næstum því að stelast. Þetta var skemmtilegt. Stefni á að eignast bókina hans.
Ég rölti síðan um Kringluna og keypti ekkert nema rakkrem í Body Shop.
Í Strætó hitti ég góða konu sem sagði mér að Himmi væri orðinn, samkvæmt eigin skilgreiningu, White Trash. Gaman að heyra.
Undanfarið hef ég ítrekað lent í því að koma að strætóbiðskýlum þar sem er annað hvort svakaleg reykingafýla eftir einhvern sem er farinn eða þá að það er einhver að reykja þar. Ég fatta ekki svona hegðun. Og af hverju er þetta ekki bannað? Maður kemur þarna, það er skítakuldi og vindur en það er samt ekki hægt að þola að vera inn í skýlinu. Ég er á því að réttu viðbrögðin séu að rífa sígarettuna úr trantinum á fólkinu og stappa á henni. Ég vona að ég verði nógu pirraður til að gera það næst.
Paris Hilton steig á svið til að syngja og ældi. Sem þýðir væntanlega að hún hefur betri en tónlistarsmekk en ætla mætti.
Ég hitti Ídu í dag (einsog sést á dagatalinu fyrir aftan hana). Hún pósaði svona sætt fyrir mig.
Minningar tengdar lögum eru áhugaverðar. Núna er ég að hlusta á Sunday Morning með No Doubt. Í huga mínum kemur upp mynd frá sumrinu 1997. Ég er að vinna hjá LoftOrku, úti að setja saman mót fyrir súlurnar í álverinu á Grundartanga. Við erum úti enda eru súlurnar þannig að ekki er hægt að steypa þær inni við. Það er ekki rigning en það liggur í loftinu að það fari bráðum að rigna. Ég er með þeim Kalla, Jóa og Kristjóni. Jói kallar á Kalla „Sunday Morning á Bylgjunni“ því hann vildi alltaf vita af því þegar lagið væri í spilun.
Ég er loksins kominn með leyfisskjalið í hendur. Það var gefið út á mánudaginn. Ég hef því breytt upplýsingunum um mig á þá leið að ég sé bókasafns- og upplýsingafræðingur. Hálfgerð aukaútskrift.
Jæja, síðasti langi þriðjudagurinn liðinn. Byrjað á prófi, síðan smá hlé, síðan Tolkien og beint á eftir því í Rannsóknirnar. Þar sem stefnan var á að hitta Rannsóknaliðið aftur í kvöld þá fór ég ekki heim heldur fékk að hanga hjá Dagbjörtu þar til við fórum á Sólon til að borða og bíða eftir hinum. Við fengum ekki sæti í reyklausa hlutanum. Öll borðin þar voru upptekin en fullt laust af reykborðum, fáránlegt kerfi. Við settumst því á ysta reykborðið og störðum á reyklausa svæðið. Um leið og fólk þar stóð á fætur hljóp ég með diskinn á borðið. Fólkið fór að dragast inn uppúr átta og allir mættu að lokum. Nema að Terry kom ekki enda sendi ég honum skilaboðin svo seint. Ég var lítið á Háskólalistafundinum og leyfði mér yngra fólki að plotta. Eygló sótti mig síðan og skutlaði Júlíönu og Dagbjörtu heim.
Annars var Terry í Tolkien að tala um skort á kynlífi í bókunum og hvort það væri í raun galli. Hann spurði hvort við vildum fá ástarsenur með Galadriel. Ég gaf í skyn með höfuðhreyfingum að það væri nú ekkert svo slæm hugmynd… Terry sagði að ég væri væntanlega einn um það.
Var að klára próf og þar með er ég ekki undir neinni pressu þar til ég fer ég fyrsta prófið mitt þann 12. des, síðan 13. des, síðan heimapróf 13.-15., síðan próf 18. og að lokum 20 des. Þetta ætti samt að vera þannig að ég næ að lesa fyrir allt. Þarf reyndar að koma koma mér af stað mesturinn núna strax. Ég sleppi reyndar að minnast á vikulega skammtinn af Rannsóknunum enda er það orðin rútína.
