Month: ágúst 2007

Óendanlegur léttir

Í gær þá var ég að fara yfir afritin af viðtölunum mínum (uppskrifuðu semsagt) og þegar ég fór að opna þau þá kom í ljós að þau voru meira og minna biluð. Ég hafði ekki áhyggjur strax en þegar ég fór að skoða eintökin sem eru inn á tölvunni hennar Eyglóar þá varð ég hræddur. Eftir að hafa farið í gegnum þetta allt saman þá kom í ljós að eitt viðtal var hvorki til útprentað né á tölvutæku formi.

Ég þurfti að vanda mig rosalega til þess að fá ekki rosalegt panikkast. Ég gerði mitt besta til að lagfæra skjölin en þau eru greinilega bara fökkt.

Ég vissi líka af eintökum inn á ónýta harða disknum mínum (sem ég væri reyndar búinn að formatta ef hann væri ekki svo fökkt að það er ekki hægt að formatta hann). Í gær fór ég að skoða málið, fór inn í Windows 98 herminum og fann skjalið og það virtist í góðu lagi. Það var mikill léttir.

Það var hins vegar ekki lausnin því það er ekkert auðvelt að koma skjölum af ónýta disknum. Það tók í raun marga klukkutíma en rétt áðan opnaði ég skjölin (fann líka þau skjöl sem voru til útprentuð en ekki á tölvutæku) í Eyglóartölvu og gladdist mjög.  Núna er spurning um að koma sér upp aukalegri baköpp leið. Það kom sér reyndar vel núna að ég hafði ekki eytt aukalegu baköppunum síðan í lok júní.

Oddi í tíma, mat og hljóði

Sit í Odda. Get skellt tónlist á því ég þarf ekki að hlusta á viðmælendur mína tala á 42% af upprunalegum hraða. Allt slíkt er búið í bili.

Það er undarlegur hljómburður í þessu húsi. Ég var hérna inn á mínu rými og mér heyrðist Terry vera að tala hérna rétt fyrir utan á þriðju hæðinni. Ég kíkti út og enginn var þar. Ég fór aftur inn og heyrði aftur í Terry. Ég kíkti út en þar var enginn.

Í þriðja skiptið fór ég og kíkti hvort hann væri hérna inn á ganginum sem leiðir að fundarherberginu en þar var hann ei. Á leiðinni til baka þá kíkti ég niður og sá Terry spjalla við Dáithí á fyrstu hæðinni.

Ég rétt kastaði á hann kveðju enda var ég ekki beint að leita að honum til að spjalla heldur var ég bara að reyna að finna hvaðan röddin kæmi. Ég heyrði nefnilega betur í honum heldur en í fólki sem er að spjalla hérna handan við skilrúmið. Þetta hús er semsagt ekki hannað fyrir fólk sem vill fá að frið til að læra.

Ég skrapp áðan niður og ákvað prufa kjötloku með hakki. Sósan var svo skelfilega vond að ég þurfti að kaupa mér Prins Póló til að drepa bragðið.

Afgreiðslukonan reyndi í þetta skipti ekki að henda eigum mínum. Í síðustu viku hellti hún er flösku af Toppi sem ég var með þarna á meðan ég var að grilla samloku. Í fyrradag þá reyndi hún það aftur en spurði mig reyndar fyrst. Hún var síðan komin dálítið í burtu þegar hún spurði mig „átt þú þetta kannski líka?“ og veifaði lokinu af plastdallinum sem ég kom með matinn minn í. Ég fékk lokið aftur.

En írskan er búin, próf eftir tvær vikur og stutt ritgerð aðeins seinna og þá hef ég væntanlega lokið síðasta kúrsinum sem ég mun taka í Háskóla Íslands. Ég er að hefja fimmta árið í HÍ. Það var ekki á upprunalega planinu.

Astrópía

Það er vanabindandi að fara í bíó þannig að við skruppum enn og aftur. Í kvöld fórum við ekki á Bíódaga heldur á myndina Astrópíu.

Í stuttu máli má segja að þetta sé líklega ein besta íslenska myndin sem ég hef séð. Að einhverju leyti litar það mig að ég var einu sinni roleplay nörd og á þeim forsendum þóttu mér sumir þeir brandarar brjálæðislega fyndnir (sérstaklega bar kommentið). Á sama tíma þá hló Eygló að sömu hlutunum kannski af því að þeir voru undarlegir þannig að þetta virkar á báða vegu.

Ég mæli allavega hiklaust með henni. Skreppið í bíó og sjáið góða íslenska mynd.

Ellefu fokking sinnum

Ellefta, og væntanlega síðasta, myndin á Bíódögum var Fuck. Heimildarmynd um orðið. Hún var bara mjög góð, skemmtileg og áhugaverð. Ég bauð þeim sem vildu af Rannsóknarhópnum með á hana, Vilborg, Sigrún Hanna, Dagbjört og Júlíana þáðu boðið.

Ég vann semsagt um daginn aukalegt 10 miða kort á Bíódaga rétt eftir að við höfðum ákveðið að fara á þessa mynd saman. Myndin var í raun ákaflega þjóðfræðileg og hentaði því vel fyrir hópinn.

Við byrjuðum kvöldið á að borða á Caruso. Ég var ánægður með matinn en ég var ekkert sérstaklega ævintýragjarn og fékk mér bara Lasagna. Reyndar var hvítlauksbrauðið sem með fylgdi frekar aumt.  Eygló bættist í hópinn þegar við fórum í bíóið.

Við kvöddum síðan Sigrúnu Hönnu sem hjólaði á brott á. Hálffrönsk að sjá stúlkan á hjólinu. Líklega sé ég hana ekki aftur næsta árið. Díaspora þjóðfræðinema er hafin. Hvernig líður Berkeleybúanum annars?

Afmælisbörn dagsins

Mín kæra systir Anna Steinunn á afmæli í dag. Hún fær hamingjuóskir í tilefni dagsins og loforð um að ég gleymi ekki hinni síseinkuðu jólagjöf sem ég lofaði henni.

Hitt afmælisbarnið er Steinunn tengdamóðir mín. Hún fær einnig hamingjuóskir í tilefni dagsins.

Írskenska

Eftir tvo daga í írsku þjóðfræðinni þá er ljóst að ég á ekki í neinum vanda með að skilja írskensku kennarans þegar hann er að kenna. Hins vegar var það aðeins erfiðara þegar við settumst svona niður til að spjalla. Reyndar er þetta aðeins öðruvísi hreimur en sá sem ég mun mest heyra úti (úr næstu sýslu við Cork).

Röng Katrín

Ég er að skipuleggja smá mastersnemahitting. Sendi fólk sms. Þegar kom að senda henni Katrínu sms þá var ég ekki með hana undir fullu nafni. Ég ætlaði að kíkja á númer hjá einni Katrínu sem er í símaskránni minni en sendi skilaboðin óvart. Það var röng Katrín. Ég þurfti að senda henni póst þar sem ég afbauð henni í kvöldmat og bíó. Frekar leiðinlegt. En ég tek fram að í raun er þessi Katrín alveg velkomin með þó upprunalega boðið hafi verið óvart.

Mánudagsmorgun

Eitt af því vonda við mánudagsmorgna er að fara í póstkassann og sjá Fasteignablað Moggans þar. Hvers vegna er Morgunblaðið að troða þessu upp á okkur? Það er hins vegar ágætt að vakna snemma á mánudögum því þá vaknar maður ekki við sorphirðuna. Það var eftirminnilegur morgun í vetur þegar ég heyrði einn úr hópnum tilkynna hinum um að hann hefði nú ælt á síðasta stað sem hann var á. Okkar rusl er ekki svo ógeðfellt.

En í dag er fyrsti dagurinn í írsku þjóðfræðinni. Það ætti að vera gaman.

Frá henni

Mynd númer níu var Away from her. Hún var ágæt. Náði að vera fyndin inn á milli sem er nauðsynlegt í svona myndum. Áður en við fórum þá sagði ég Eygló að þetta væri kellingamynd. Ég held að hún hafi sannfærst þegar hún sá kynjahlutfallið í bíóinu. Reyndar voru undantekningar. Sá rithöfund sem var væntanlega þarna af bókmenntalegum ástæðum.

Hrun harða disksins

Harði diskurinn í fartölvunni minni er eitthvað að gefa sig. Ég gat ekki komist inn í XP í gærkvöldi. Matti reddaði mér hins vegar tólum til að laga aðeins til á harða disknum þannig að ég gat eitthvað gert við hann. Núna er ég með Ubuntu (Linux) í gangi í tölvunni og nota það til að bjarga gögnum. Það er þægilegt að hafa stýrikerfi á geisladisk. Mp3 spilarinn minn er notaður til að ferja gögnin á milli.

Ég náði meðal annars að bjarga því sem ég var kominn með af viðtalinu sem ég var að skrifa upp. Ég er nefnilega nokkuð viss um að ég gleymdi að fleygja því inn í minnislykilinn.

Ég hef btw ekkert sofið í nótt.

Draugar Goya á Grænu ljósi

Mynd númer átta var Goya’s Ghosts. Ég verð að játa að ég er ennþá að melta myndina.

Ég er hrifinn af Græna ljósinu og öllu sem því fylgir, ekkert hlé, færri auglýsingar, hætt að selja þegar myndin á að hefjast. Það vantar hins vegar að áhorfendurnir fylgi einhverjum reglum. Pirrandi hvernig fólk var á endalausu rápi. Líka full mikið um spjall, meðal annars var náungi sem var að kvarta við konuna sína yfir öllu rápinu. Mín vegna hefði hann mátt þegja yfir því.

Egill og hinn þögli meirihluti

Egill Helgason segir að þögli meirihlutinn sé sammála Villa borgarstjóra um stóra bjórkælamálið. Ég efast nú um það. Sjálfur er ég voðalega lítill aðdáandi áfengis en ég get einhvern veginn ekki fengið af mér að ergja mig yfir því að fólk drekki einn og einn bjór á Austurvelli. Það hefur aldrei pirrað mig. Ef fólk er að hugsa um að losna við áfengisdrykkju útigangsmanna þá hef ég ekki orðið var við að sá hópur sé mikið að spá í hvort að áfengið sé kalt eða ekki. Mig grunar að þeir hugsi frekar um hvort alkahólprósentutalan sé nógu há.

Ég get annars ekki hætt að vera hissa hvernig íhaldsmenn og frjálshyggjumenn geta verið saman í einum flokk. Kannski er það bara satt að frjálshyggjan sé, í þessu tilfelli allavega, dulargervi ungra íhaldsmanna.

Stutt rúta á Bíódögum

Shortbus er sú mynd sem hefur komið hvað mest á óvart á hátíðinni. Þegar við Eygló skrifuðum lista í sitt hvoru lagi með myndum sem við vildum sjá þá var hún ekki á mínum. Las bara eitthvað um að það væru grafísk kynlífsatriði í henni og hugsaði með sjálfum mér að það þýddi að hún væri að öðru leyti óáhugaverð (eins og til dæmis 9 Songs). En ég hafði rangt fyrir mér. Myndin er fyndin, sorgleg, raunveruleg, töfrakennd og hvaðeina. Síðan hafði ég gaman af viðbrögðum, eða öllu heldur skorti á viðbrögðum, áhorfenda við sumum atriðunum. Gerði mig kátan.

Mæli hiklaust með henni, eða kannski smáhik fyrir þá sem eru ekki tilbúnir að horfa á mjög grafísk kynlífsatriði. Og ef Jón Valur Jensson vill fara á hana þá skal ég splæsa á hann miða 😉

Kynjakvótar í stærra samhengi

Það er áhugavert að heyra kvart og kvein yfir því að það séu fleiri konur en karlar í nýskipuðu Jafnréttisráði. Af einhverjum ástæðum vilja gagnrýnendurnir horfa eingöngu á Jafnréttisráð í þessu sambandi í stað þess að taka tillit til þess hvernig kynjaskiptingin  er almennt í nefndum og ráðum hjá ríkinu. Gæti verið að ef við myndum taka inn í dæmið ráð og nefndir á svipuðu stigi stjórnsýslunnar þá myndi koma í ljós að konur séu í minnihluta þó þær hafi meirihluta þarna? Eða er rangt hjá mér að skoða þetta í stærra samhengi?

Bíll og Strætó

Ég er á bílnum í dag, er að fara að taka síðasta viðtal sumarsins. Ég nýtti hann líka í snatt. Fór og hitti Jakob og ræddi við hann um viðskipti og væntanlegar utanfarir. Næst náði ég í kortið sem ég vann á Bíódaga. Að lokum fór ég og verslaði mér buxur og fleira í Kringlunni.

Það er kannski rétt að taka fram að nýja Strætókerfið er augljóslega verra en það sem var síðasta vetur. Feginn er ég að búa ekki í Árbæ eða Efra-Breiðholti, það fólk hefur farið mun verr út úr þessu en ég. Sjálfur styð ég að fá bara kerfið aftur eins og þetta var síðasta vetur, ekki þjónustuskerðingu sem þeir reyna að dulbúa sem umbætur.

Dauði forseta (gerviheimildarmynd í léttum dúr)

Dauði forsetans var mjög fín, trúverðug. Fórum með Hjördísi.

Þegar við komum þá var röð og ég plataði Kristbjörn sagnfræðing til að kaupa fyrir mig miða. Ég lofaði fólkinu fyrir aftan sem var að fara á sömu mynd að ef það yrði uppselt myndi ég gefa þeim miðana.

Fyrirsögnin á færslunni er btw brandari, myndin var að mestu alvarleg þó manni hafi vissulega þótt einstaka komment fyndin, til dæmis þetta með hjarta Bush.

Mynd númer fimm.

Loksins til Keflavíkur

Við bókasafnsfræðinördaklíkan höfum verið í um fjögur ár með það á stefnunni að fara til Keflavíkur að heimsækja Danna. Í dag tókst það. Við Eygló pikkuðum upp Halla og Hjördísi og keyrðum til Keflavíkur. Við vissum reyndar ekki hvar Duus hús væri en fengum leiðbeiningar í síma frá Danna þegar við nálguðumst Keflavík.

Við skoðuðum sýningar í húsinu. Þar voru bátalíkön. Sjálfum fannst mér líkanið af Gránu merkilegast (hver þekkir til þess skips annar en ég?). Við skoðuðum Poppminjasafnið líka en þetta var ekki tímabilið (sjötti áratugurinn) sem ég er spenntastur fyrir. Skoðuðum líka málverk.

Við áttum pantað borð á veitingastaðnum klukkan 17:30. Inngangurinn var mjög grunsamlegur, maður hélt að byggingaframkvæmdirnar þýddu að við værum á röngum stað en svo var ekki. Við pöntuðum okkur forrétt meðan við biðum eftir Nils, Sibbu og Flóka. Þegar þau komu þá sigraði Flóki alla með brosi og hlátri. Aðalrétturinn minn var yndisleg piparsteik.

Við lukum kvöldinu með spjalli heima hjá Danna og síðan skutlaði ég Hjördísi og Halla heim.

Hádegishittingur

Vantrúarhádegishittingur var að vanda vel heppnaður. Fór fram hjá dönsku deildinni í Hafnarfirðinum. Bara ef við kæmum öllu í verk sem við tölum um að gera á þessum hittingum okkar.

Er Egill Helgason bilaður?

Vinur minn spurði mig að þessari spurningu í vikunni. Færsla hans þar sem hann kvartar yfir því að SHA hafi ekki ályktað gegn rússnesku flugvélunum gefur ákveðna vísbendingu um hvert svarið sé. Í gær ályktuðu Hernaðarandstæðingar nefnilega um málið, í morgun var frétt um málið á Vísi og MBL. Það er náttúrulega sérlega auðmýkjandi fyrir Egil að hann vísar á heimasíðu SHA þar sem að ályktunina er að finna. Því miður sést ekki klukkan hvað Egill bloggaði um þetta en allavega var það í dag.

Er ekki komið að því að Egill Helgason fái að leggja sig í nokkur ár? Hann hefði gott af því. Ísland hefði gott af því.

p.s. færsla hans um Menningarnótt er álíka gáfuleg. Inntakið er að hann hafi reyndar aldrei mætt á hana en samt sé hún ömurleg.