Ég nenni ekki að skrifa annál ársins 2006. Það var bara nokkuð gott og endaði með fínu skaupi og fullt af sprengjum. Ég sprengdi ekki neitt, finnst það ekkert sérstakt en alltaf finnst mér jafn fyndið að sjá fullorðna karlmenn breytast í börn á gamlárskvöld. Sá ekki mikinn mun á gleði 10 ára barnanna og 40 ára barnanna þegar kveikiþræðirnir fuðruð upp í gær.
Síðustu daga hafa völvuspár birst hver af annarri. Fjölmiðlar eru líka duglegir við að fara yfir spárnar síðan í fyrra og tala um hversu sannpáar völvurnar eru. Þegar þeir gera það mættu þeir líka skoða það sem rættist ekki. Það varð t.d. ekki niðurskurður í heilbrigðiskerfinu, Aron Pálmi kom ekki til landsins á árinu, Sjálfstæðisflokkurinn náði ekki hreinum meirihluta í Reykjavík, Dagur B. og Björn Bjarnason hættu ekki í stjórnmálum, meirihlutinn á ísafirði féll ekki, Halldór ísgrímsson hélt ekki örugglega utan um ríkisstjórnina út árið, Sigríður Anna Þórðardóttir hélt ekki áfram sem umhverfisráðherra, það urðu breytingar hjá Jónínu Bjartmarz, DV gekk ekki „einstaklega“ vel á árinu, Sálin hans Jóns míns meikaði það ekki í Evrópu, íslenska landsliðinu í fótbolta gekk ekki vel og KR vann ekki bikar í fótboltanum. Hvernig ætli árið hjá nýju völvunni byrji? Hún segir m.a.: „Ég sé ekki að þeir þori að taka Saddam af lífi strax og mér finnst málaferlin gegn honum halda áfram út árið.“ Völvurnar eru samt skemmtilegar, ekki misskilja mig.