Epicurean Delights

Krufning gekk að óskum. Henni var reyndar mestanpart lokið þegar ég kom að, en ég fékk þó að krukka eitthvað. Annars má ég ekki einusinni tala um þetta: Rannsóknarlöggan tók af mér loforð að tala ekki við fjölmiðla. Rétt er að taka fram að titill þessarar færslu er ekki í neinum tengslum við innihaldið.

Það veit enginn alveg hvað þetta er – en það er kallað SNITZEL

Og mynd af dýrunum að valsa útúr Örkinni hans Nóa. Það eru allir að velta fyrir sér hvað þessi ríkisstjórn á að heita. Snitzel-stjórnin er kannski ekkert verra en hvað annað. Mér sýnist sem síðasta færsla sé sú fyrsta þar sem orðið þjónvarp birtist í rituðu máli. Ég er dálítið rogginn yfir því. Á morgun […]

Ráðherrastóll

Og af því tilefni vil ég vísa á þjónvarp. Það hafa ýmsir flutt lagið „The Mercy Seat“ í gegnum tíðina. Þessir gera það best. Og þetta er besta lag í heimi sem ber þann titil. Þó að hitt sé vissulega mjög gott líka. Og býsna magnað bæði í frumútgáfunni og með svartklædda manninum. Allavega. Ég gróf þennan […]

Nautagúllas m/kartöflu…

…[mynd af nagdýri]. Reyndar bara síðasti rammi af þremur. Sá fyrsti: Naut. Fyrir framan skriðdreka. Sá annar: Skriðdreki. Og eitthvað rautt undir beltunum.  Sem er eitthvað svipað og ég hugsa bolunum í ráðherraliði Sjálfstæðisflokksins eftir allranýjustu tíðindi: Það var greinilega ekkert verið að hrista upp í hlutunum meira en góðu hófi gegndi.

Fiskur í raspi m/kartöflum og lauk

Ojæja. Verst að vera ekki með myndablogg af listaverkinu sem fylgir: allt frá syngjandi sjómanninum sem spilar á gítar svo fiskarnir hoppa af gleði uppá færibandið til rasphúðuðu bitanna sem koma dansandi út um hinn endann. Það má hafa eftir mér að ég sé ekkert ósáttur við þreifingarnar. Það voru fjögur mynstur í stöðunni og […]

Tíu punktar um gærkveldið

Í gvuðanna bænum hættiði þessu væli. Eini almennilegi entransinn vestan Alpafjalla var frá Andorra. Allt sem átti upptök sín norðan þeirra var hinsvegar afspyrnuömurlegt hrat. Ergo: Balkan- og austantjaldsþjóðirnar áttu fyllilega skilið að taka þetta í nefið. Bestu númerin unnu. Svo einfalt er það. Svo í gvuðanna bænum viljiði hætta þessu væli. Fyrir utan að […]

Vegurinn heim og kveðja úr gullæðinu

Þegar ég settist upp í bílinn niðri í Vatnsmýri heilsuðu spírurnar í Víðsjá mér með Pálma-Gunn-slagaranum „Hver vegur að heiman“ af því tilefni. Ég skrúfaði niður rúðuna og naut tilefnisins. Mikið rosalega er það ógeðslega gott lag vinur. Hreinn. Galdur. Annars er allt gott að frétta. Það var þarna tveggja mánaða tímabil sem var bókstaflega […]