108959065077597492

Kominn til Reykjaví­kur og komst í­ tölvuna hjá pabba. Reyndar á Seltjarnarnesi en við landsbyggðarpakkið lí­tum nú voða mikið á þetta sem sama pakkann allt saman. Nema náttúrulega Hafnarfjörð.
Á leiðinni suður rann hins vegar upp fyrir mér ljós. Það var eins og það kviknaði bara allt í­ einu á peru yfir hausnum á mér. Ég fattaði nefnilega rí­kisstjórnina. Og það er nú talsverður pakki að fatta bara allt í­ einu sí­sona! Ég fór nefnilega að velta því­ fyrir mér hvenær ég byrjaði að fylgjast með stjórnmálum og mundi ég þá að það var í­ tí­ð rí­kisstjórnar Gunnars Thoroddsen. Svo kom náttúrulega rí­kisstjórn Steingrí­ms Hermannssonar og Sjálfstæðisflokksins sem lifði sem betur fer ekki nema eitt kjörtí­mabil og svo stjórn Framsóknar, Alþýðuflokks og Sjálfstæðisflokks sem sprakk svo eftirminnilega.
Svo stjórnin með Ólafi Ragnari sem færði okkur Þjóðarsáttina og kvað endanlega niður verðbólgudrauginn (þótt það hafi nú mest verið „aðilar vinnumarkaðarins“ sem gerðu það en ekki stjórnmálamenn og allra sí­st Sjálfstæðisflokkurinn). Þessi stjórn hélt velli í­ kosningum en samt sem áður gekk Jón Baldvin Hannibalsson úr henni með Alþýðuflokkinn og í­ stjórn með Sjálfstæðismönnum og þá helst Daví­ð nokkrum Oddssyni. Þetta var náttúrulega alveg skelfileg ákvörðun, óskiljanleg og í­ raun pólití­skt sjálfsmorð. Alþýðuflokkurinn gleypti lí­ka ýmis skelfileg stefnumál Sjallana með óbragð í­ munninum, s.s. vexti á námslán, eftirágreiðslur þeirra o.fl. sem ég man helst eftir því­ ég var sjálfur á námslánum á þessum tí­ma.
Eftir á varð hins vegar ljóst af hverju Jón Baldvin gerði þetta: EES. Það var ljóst að Framsókn var á móti EES, Alþýðubandalagið var á móti, Kvennalistinn var á móti og Sjálfstæðisflokkurinn var örugglega lí­ka á móti, a.m.k. Daví­ð Oddsson og aðrir helstu forystumenn. Jón Baldvin keypti Sjálfstæðisflokkinn til stuðnings og kom þannig EES í­ gegn. Sem ég hef lí­klega hlotið meira gagn af en ég hlaut ógagn af þessu með námslánin svo ég verð að fyrirgefa Jóni þetta. Jón Baldvin s.s. fórnaði góðri stjórn fyrir EES, fórnaði stórum hluta fylgis Alþýðuflokksins, a.m.k. tí­mabundið, en hlaut uppreisn æru að lokum.
Þetta leiddi svo hugan að stjórnarmynduninni eftir sí­ðustu kosningar. Halldóri ísgrí­mssyni var í­ lófa lagið að stofna stjórn með Samfylkingu og Vinstri-grænum. Stjórn sem hann hefði verið forsætisráðherra í­, í­ fjögur ár. Af hverju gerði hann það ekki? Af hverju myndaði hann stjórn með Sjálfstæðisflokknum? Af hverju kokgleypir hann fjölmiðlafrumvarpið, stuðning við innrásina í­ írak og fleiri mál sem njóta einskis stuðnings í­ Framsóknarflokknum? Til að verða forsætisráðherra 15. september? Hann hefði getað orðið forsætisráðherra í­ fyrravor hefði hann viljað!
Ef Halldór er jafn séður og Jón Baldvin (sem hægt er að efast um) þá er það vegna þess að hann var að kaupa Sjálfstæðisflokkinn til fylgis við eitthvert mál sem samstjórn Samfylkingar, Framsóknar og Vinstri-grænna hefði aldrei náð fram með Sjálfstæðisflokkinn og Daví­ð Oddsson í­ stjórnarandstöðu. Eitthvert mál sem Daví­ð Oddsson getur sjálfur ekki samþykkt í­ eigin persónu og þarf því­ að yfirgefa hið pólití­ska svið. Mál sem er samt lí­klega frekar mikill stuðningur við innan Sjálfstæðisflokksins þó Daví­ð og forystan sé á móti.Hvaða mál getur þetta verið?
Mál sem Sjálfstæðisflokkurinn og Daví­ð Oddsson væri á móti í­ stjórnarandstöðu en sem flokkurinn getur samþykkt í­ stjórn þegar Daví­ð er farinn. Mál sem væri ekki meirihluti fyrir í­ stjórn Samfylkingar, Framsóknar og Vinstri-grænna. Ég held að það komi ekki nema eitt til greina:
Halldór ísgrí­msson ætlar að sækja um aðild að Evrópusambandinu einhvern tí­man eftir að hann verður forsætisráðherra og Daví­ð hverfur til annarra starfa (eftirlaunafrumvarpið á jafnvel að tryggja Daví­ð sess sem stjórnmálamanni á eftirlaunum sem sinnir ritstörfum o.s.frv.). Það verður að sjálfssögðu að lí­ða nógu langur tí­mi svo það lí­ti ekki út eins hann rjúki í­ þetta um leið og hann er laus við Daví­ð. Hann veit að Samfylkingin er fylgjandi í­ stjórn sem stjórnarandstöðu, Vinstri-grænir eru á móti í­ stjórn sem stjórnarandstöðu. Framsókn sjálf er klofin. Sjálfstæðisflokkurinn er hins vegar lí­klega með í­ stjórn og án Daví­ðs.
Svo er bara spurning hvort Daví­ð sé þannig pólití­kus að hann hafi keypt sjálfum sér eitt og hálft ár í­ viðbót í­ forsætisráðherrastól fyrir aðildarumsókn að Evrópusambandinu.
í þessu ljósi verður mjög fróðlegt að sjá hvað Daví­ð Oddsson gerir eftir 15. september og hvernig Halldór hnikar til í­ ráðherraliði Framsóknarflokksins. Lætur hann Evrópusinna eða Evrópuandstæðing fara?
Ég ætla í­ lokin á þessari hugleiðingu að láta gossa mjög glannalega getspá: Það verður Guðni ígústsson sem ví­kur. Já, varaformaðurinn sjálfur! Hann er höfuð Evrópuandstæðinganna og skeinuhættastur Halldóri. Halldór verður að losna við hann og um leið kaupa hann með góðum bitlingi. Óvæntasta útspilið yrði ef Guðni fengi feitt embætti (helst í­ útlöndum) og Halldór losnaði þannig við helsta andstæðinginn.
Þetta er kannski allt frekar langsótt Kremlólógí­a en því­ meira sem ég hugsa um þetta því­ betur gengur þetta allt saman upp. Meira að segja ákvörðunin um að gera írna Magnússon að ráðherra verður skiljanleg í­ þessu ljósi. Nú, ef þetta er vitleysa hjá mér verður bara svo að vera, en mikið væri nú skemmtilegt ef þetta væri rétt. Halldór þraukaðu fram yfir 15.

Leave a comment

Netfang þitt verður ekki birt. Nauðsynlegir reitir eru merktir *