Aðalgreinin í nýjasta Mannlífi er úttekt á öryrkjablokkunum við Hátún og þeirri umræðu sem átt hefur sér stað um kosti og galla samfélagsins þar. Greinin sjálf er illskiljanlegur grautur þar sem ólík sjónarmið eru rakin í belg og biðu. Ekki er talað við augljóst lykilfólk – án þess að fram komi hvort reynt hafi verið að ná tali af viðkomandi aðilum.
Á sjálfu sér bætir þessi margra síðna úttekt litlu við það sem fram hefur komið í fjölmiðlum varðandi Hátúnið – nema þá helst viðtölin við nokkra íbúana sem eru ágæt og raunar talsvert á skjön við meginmál greinarinnar. Á viðtölunum er fjallað um kosti og galla húsnæðisins af yfirvegun. Allt í framsetningu greinarinnar, s.s. myndaval og fyrirsagnir, er hins vegar í æsingsstíl.
Forsíða blaðsins er svo kapítuli útaf fyrir sig og hrein smekkleysa.
Fyrirsögnin á forsíðunni er „Endastöð öryrkja“ og þar er mynd af konu í hjólastól á leið út úr Hátúni í dramatískri grafík. Konan á myndinni er auðþekkjanleg, Guðríður Ólafsdóttir félagsmálafulltrúi ÖBí. Hún vinnur á skrifstofu Öryrkjabandalagsins í Hátúni en er ekki búsett þar. Hún er ekki viðmælandi blaðsins og tengist ekki umfjölluninni á nokkurn hátt.
Ég veit fyrir víst að myndin var hvorki tekin né birt í blaðinu í samráði við Guðríði né með hennar vilja.
Þetta er ömurleg framkoma hjá Mannlífi og aðstandendum blaðsins til skammar. Ég spyr mig – hefði blaðið gert þetta ef um ófatlaða manneskju væri að ræða? Ef aðalgrein blaðsins hefði verið um þunglyndi miðaldra karlmanna eða lystarstol unglingsstúlkna, hefði Sigurjón M. Egilsson þá sent ljósmyndarann niður í Kringlu til að smella mynd af næsta manni og setja á forsíðuna? Mér er það mjög til efs.
Mér finnst þessi forsíða segja mikla sögu um viðhorf þeirra sem stjórna Mannlífi til fatlaðs fólks. Ef umfjöllunarefnið er kröpp kjör öryrkja – þá er bara smellt mynd af næstu manneskju í hjólastól. Eru þetta ekki hvort sem er allt sömu aumingjarnir?
Þessi forsíða er blaðinu og útgáfufélaginu til skammar og ritstjórinn ætti að sjá sóma sinn í að biðjast afsökunar. Ég geri mér þó engar grillur um að hann hafi manndóm í sér til slíks. Líklegra er að viðbrögðin verði einhver skætingur um að leyfilegt sé að taka myndir af hverjum sem er , nánast hvar sem er og skella á forsíður blaða og tímarita.