Fíflin á Sýn
Hversu aumkunarverður getur einn maður verið? Ég ákvað að grynnka á sumarfrísdögunum mínum í dag, til að horfa á fótbolta og að fara að huga að því að breyta Söguþingsfyrirlestrinum mínum í grein í ráðstefnuritið – nema hvað, klukkan er varla orðin tvö og ég er mættur í vinnuna!
Annars er þetta búið að vera öflugur dagur í knattspyrnulegu tilliti. Ég mætti til Ragga Kristins, formanns Kylfunnar, krikketklúbbs Reykjavíkur kl. 6:15. Þar horfðum við á tvo fyrri leikina. Þriðja leikinn, Frakkland-Uruguay horfðum við svo á niðri í bæ, nánar tiltekið á Glaumbar. Þangað mætti félagi Ólafur, fremur stúrinn eftir að hafa tapað máli í héraðsdómi.
Nú lagði ég upp með að halda með Frökkum í þessari keppni og ekki verður annað sagt en að þar stefni í algjört skipbrot. – Hins vegar er óþolandi að íþróttafréttamennirnir á Sýn kunni ekki að reikna út einföld reikningsdæmi þótt þeir eigi lífið að leysa. Mennirnir deleruðu fram og til baka um það hvað staðan í riðlinum þýddi varðandi þriðju umferðina. Þetta er ákaflega einfalt dæmi:
Á þriðju umferðinni í A-riðli verða tveir leikir: Uruguay-Senegal og Danmörk-Frakkland. Aðeins annað liðið kemst áfram úr hvorri viðureign – aldrei bæði. Senegal dugir jafntefli gegn Uruguay, en sigur hleypir Suður-Ameríkumönnunum áfram. Danir mega hins vegar gera jafntefli eða tapa með einu marki gegn Frökkum, en tveggja marka sigur kemur Frökkum áfram. – Þetta er ekki svo erfitt að reikna út. – Urgh!