Hryðjuverk og kannabis
Það er varla horfandi lengur á sumar stöðvarnar á Fjölvarpinu fyrir endalausum upprifjunum tengdum 11. september. Spiluð eru út í eitt viðtöl við hina og þessa sem lýsa því hvar þeir voru og hvernig þeim varð við þegar þeir fréttu af hryðjuverkunum.
Sjálfur var ég staddur úti í Edinborg og var á leiðinni heim til Íslands þremur dögum síðar. Þessa síðustu daga var ég einkum að kveðja vini og kunningja, pakka og leggja lokahönd á ritgerðina mína. Meðal þeirra sem ég þurfti að kveðja var Garry, strákur sem byrjaði í skólanum um leið og ég en droppaði út þegar nokkuð var liðið á skólaárið. Garry var öryrki á stórum morfínskömmtum sem gerði lítið annað en að sitja inni í íbúðinni sinni í Leith, lesa bækur, spila tölvuleiki og reykja kannabis – sem sló nokkuð á verkina í fætinum. Fyrir vikið þurfti ég alltaf að fara í bað og skipta um föt eftir að hafa heimsótt Garry, því hass-lyktin var svo stæk af öllu inni hjá honum.
Þann 11. september var ég í heimsókn hjá Garry. Við sátum í makindum í stofunni og vorum að hlusta á Massive Attack á meðan ég útskýrði fyrir honum meginniðurstöður ritgerðarinnar. Þar sem ég hafði ekkert betra við tímann að gera, féllst ég á að hjálpa honum við að snyrta plönturnar sem hann ræktaði í skáp í svefnherberginu sínu. Það er mikil nákvæmnisvinna.
Eftir drjúga stund í garðyrkjuvinnunni hringdi síminn. Mamma Garrys benti honum á að kveikja á sjónvarpinu, það væri eitthvað á seyði í Bandaríkjunum. Við kveiktum á tækinu og áttuðum okkur hægt og bítandi á því hvað var að gerast. Þetta var vitaskuld afskaplega óviðkunnanlegt, en þó jafn óraunverulegt og hver önnur hasarmynd eða fréttir af fólki að deyja í flóðum í Kína.
Garry var í mun meira uppnámi yfir því hvað plönturnar hans voru að gefa lítið af sér en fréttunum frá Bandaríkjunum. Sjálfur átti ég erfitt með að hugsa um annað en það hvort uppnámið á flugvöllunum myndi gera það að verkum að ég yrði strandaglópur og kæmist ekki heim til Íslands.
Hvað ætla ég að gera þann 11. sept. næstkomandi? – Tja, ég er með bókað flugfar.
Jamm.