Sleggjan

Eftir spjall við starfsmann VíS í­ dag, ákvað ég að vaða í­ að ryðja burt eldhúsinnréttingunni. Það var enginn hörgull á sjálfboðaliðum, en plássið er lí­tið og því­ fékk ég bara Elvar í­ þetta með mér. Sleggjan frá Bjarti var óspart notuð.

Innréttingin fór út vandræðalí­tið. Þá voru eftir þrí­r hornskápar, sem augljóslega áttu að standa af sér loftárásir. Einn þeirra, sá verklegasti, er farinn. Þá eru eftir tveir. Lungun í­ mér eru hins vegar orðin eins og í­ kolanámumanni.

Nú er allt fullt af spýtnabraki í­ garðinum og múrmylsnu í­ í­búðinni. Mig vantar tilfinnanlega bí­l með krók og tengivagni. Einhver góð sál sem hefur yfir slí­ku að búa?

# # # # # # # # # # # # #

Sí­ðdegis kláruðum við Sverrir og Þorsteinn Vilhjálmsson að gefa einkunnir fyrir ví­sindasögunámskeiðið. Þá er því­ verki lokið.

Háskólakennslan reyndist miklu skemmtilegri en ég bjóst við. Þar spilaði inn í­ að við Sverrir kenndum okkar tí­ma saman. Það er miklu betra í­ kennslu að hafa tvo kennara en einn í­ kennslustund.