Íslendingar eru sárir vegna þess að breska stjórnin greip til laga sem skilgreind hafa verið sem „hryðjuverkalög“ útaf gjaldþroti íslensku útibúanna.
Það er hins vegar engin ástæða til að vera undrandi á þessu.
Frá árinu 2001 (eftir 11.september)Â hafa mannréttindasamtök og áhugamenn um réttaröryggi bent á þá tilhneigingu stjórnvalda – í flestöllum ríkjum – að stimpla hina ólíklegustu lagasetningu sem „ráðstafanir gegn hryðjuverkum“.
Með því að grípa til hryðjuverkaspilsins geta stjórnvöld og stofnanir þeirra öðlast auknar heimildir og skotið sér undan ýmis konar eftirliti og gagnrýninni umræðu. Á þetta hefur margoft verið bent.
Við Íslendingar erum ekki saklausir í þessum efnum. Undir forystu utanríkisráðherra hefur verið komið upp „Varnarmálastofnun“ þar sem fjöldi borgaralegra verkefna er felldur undir hugtakið „varnarmál“ gagngert til að losa stjórnvöld undan leiðindum á borð við það að þurfa að svara spurningum eða gera stjórnsýsluna gagnsæja.
Það er því ekkert skrítið við að Bretar beiti hryðjuverkalögum gegn íslenskum peningastofnunum. Slíkt er þvert á móti í tísku.