Arftaki

Fréttablaðið upplýsir í­ dag að Anna Kristí­n Jóinsdóttir verði næsti dómari í­ Gettu betur. Ég er hæstánægður að botn sé fenginn í­ málið, enda veitir spurningahöfundi ekki af góðum tí­ma til að semja öll þessi ósköp – hvað þá í­ fyrsta skiptið.

Sí­ðustu þrjá miðvikudaga hefur Anna Kristí­n keppt í­ spurningaleik Ólafs Bjarna Guðnasonar á Talstöðinni. Fyrst lagði hún Kötu Jakobs að velli, en því­ næst fréttakonurnar Þóru Arnórs og Evu Bergþóru.

Ef marka má þessar keppnir, sem ég heyrði ýmist að hluta eða í­ heild sinni, mættu framhaldsskólaliðin búa sig undir bókmenntaspurningar á næsta ári, í­slenskar jafnt sem erlendar. Sjálfur hlí­fði ég liðunum að mestu við í­slenskum skáldsögum – ekki vegna þess að ég teldi það slæmt spurningaefni, heldur vegna þess að ég hef ekki lesið nógu mikið af þeim sjálfur.

Með öðrum orðum: gb-nördarnir sem lesið þessa sí­ðu – nú er um að gera að taka sig á í­ bókmenntunum, læra helstu einkenni sem flestra í­slenskra samtí­mahöfunda og skerpa á erlendu bókmenntasögunni!

Og ef Anna Kristí­n rambar hingað inn – notaðu sumarið til að semja nógu helv. mikinn stafla af hraðaspurningum. Þó þær séu léttastar í­ samningu er best að byrja á þeim, því­ það er svo sálrænt gott að geta byrjað hratt. Hraðaspurningum má svo sí­ðar hæglega breyta í­ stærri spurningar.

Sömuleiðis er rétt að gæta sí­n á því­ að ví­xlspurningarnar í­ útvarpinu eru þær vanþakklátustu í­ allri keppninni. Þær taka lengstan tí­ma í­ samningu, en fara svo oft fyrir lí­tið vegna þess að sum liðin í­ útvarpinu eru mjög slök og viðureignirnar oftar en ekki lausar við alla spennu. Ekki fórna flottustu spurningunum í­ útvarpinu, nema um þeim mun meiri stórleik sé að ræða. Á útvarpskeppninni á fyrst og fremst að reyna á undirstöðuþekkingu liðanna. Þar á að spyrja um þingmenn, þjóðarleiðtoga, höfuðborgir, lykilatriði úr mannkynssögunni, í­þróttamenn ársins, höfunda jólabóka og ættir dýra. Dýpri þekkingaratriðin eiga að koma inn í­ sjónvarpinu.

# # # # # # # # # # # # #

Rumskaði um sexleytið og fékk staðfestingu á því­ sem mig hefur grunað – barnið hrýtur. Raunar hrýtur stelpan lygilega hátt fyrir tí­u vikna grí­sling. Hvernig verður þetta þegar hún stækkar og þyngist?

Þessar hrotur munu ekki trufla mig, enda sef ég þrátt fyrir múrbrot og malbiksfræsingar. Verra með Steinunni, sem þarf á hverri nóttu að sparka í­ sí­ðuna á mér þegar hrossabrestirnir í­ mér halda fyrir henni vöku. Hún mun hins vegar tæplega kunna við að hrista Ólí­nu jafn óþyrmilega til.

# # # # # # # # # # # # #

Á morgun fékk ég sí­mtal með mjög jákvæðum fréttum. Ef þær ganga eftir, sem ætti að koma í­ ljós strax eftir helgi, taka senn við afar spennandi tí­mar.