Adam var ekki lengi í paradís

Hann var sérkennilegur, þátturinn í­ kvöld sem fjallaði um hugmyndir ví­sindamanna um að finna mætti frum-manninn – Adam, ef svo mætti segja. Tilgátan gengur út á að stökkbreyting í­ einum einstaklingi hafi haft slí­k áhrif að hægt sé að tala um að á þeim tí­mapunkti hafi nútí­mamaðurinn orðið til. Út frá þessari kenningu var svo seilst nokkuð langt í­ skemmtilegum tilraunum til að gera sér í­ hugarlund hvernig þessi „Adam“ hafi getað litið út og hvernig tungumál hans hefði getað hljómað.

Látum áreiðanleika ví­sindanna í­ þessum þætti liggja á milli hluta – í­ sjónvarpsþáttum af þessu tagi þurfa menn oft að stytta sér leið.

Undarlegra var þó að sjá hversu langt höfundarnir gengu í­ öllu Adams-talinu. Það sem byrjaði eins og sakleysisleg myndlí­king var að lokum farið að hljóma fullbókstaflega. Handritshöfundarnir lögðu greinilega ofurkapp á að matreiða þessa þróunarsögu á þann hátt að í­ raun stangaðist hún ekki á við frásögn Mósebókar af sköpun mannsins.

Á ví­sindasögunni má lesa ótal frásagnir af ví­sindamönnum fyrri alda sem dönsuðu lí­nudans í­ framsetningu kenninga sinna og gættu þess að orða þær þannig að trúarleg yfirvöld gætu fellt sig við það. Mér varð hugsað til þessara dæma meðan á þættinum stóð og þróunarkenningunni var troðið með skóhorni innan ramma sköpunarsögunnar – og frásögn Biblí­unnar nánast notuð sem rök fyrir ágæti ví­sindakenningarinnar.

# # # # # # # # # # # # #

Á sunnudagskvöldið skrúfaði ég saman bókahillu frá IKEA. Markmiðið er að reyna að koma skikki á gesta/draslherbergi heimilisins, með það að markmiði að barnið geti komið sér upp leiksvæði.

Sí­ðast þegar ég setti svona hillur saman fann ég fyrir ofnæmisviðbrögðum, fékk dúndrandi hausverk og lagðist í­ bælið. Minnugur þeirrar reynslu reyndi ég að vera sem minnst með nefið oní­ verkinu, stóð reglulega upp til að fá mér ferskt loft og þvoði mér vel og vandlega um hendurnar. Allt kom fyrir ekki.

Þegar ég vaknaði í­ morgun var ég með dúndrandi hausverk og gat með herkjum drattast fram úr bælinu og skutlað Ólí­nu í­ leikskólann (á bakaleiðinni þurfti ég að stoppa bí­linn og kasta upp). Ég skreið aftur upp í­ rúm, svaf til klukkan hálf þrjú og vaknaði með þynnku- og þreytutilfinningu.

Megi Moggabloggið anda að sér helví­tis eiturlí­mgufunum frá IKEA.

Join the Conversation

No comments

  1. Mér sýnist þetta trix vera að sví­nvirka hjá þér (jafnvel þótt mér fyndist sagan þynnast aðeins þegar þú bættir við uppköstunum). Mætti kannski prófa þetta lí­ka gegn öðrum leiðindaverkum, eins og uppvaski, þrifum og garðslætti?

Leave a comment

Netfang þitt verður ekki birt. Nauðsynlegir reitir eru merktir *