Join the Conversation

No comments

  1. Ekki beint. Það var í­ raun ekki felldur dómur um hvort orð Gauks væru á rökum reist eða ekki, einungis um að einhverjum gæti sýnst svo, og að Gaukur hafi talið sig sjá slí­k rök. Það væri svo á ábyrgð hvers lesanda að mynda sér sjálfstæða skoðun á því­ hvort hann væri sammála Gauki eða ekki. Nokkuð merkileg niðurstaða í­ umræðunni um tjáningarfrelsi, satt að segja.

    „Talið var að ummæli G hafi verið ályktanir sem hann hafi talið sig geta reist á orðum Ó og yrði því­ ekki slegið föstu að þær hafi verið með öllu staðlausar. Það hafi verið á valdi hvers þess, sem kynnti sér greinar þær sem ummælin birtust í­, að móta sér sjálfstæða skoðun á því­ hvort gildisdómar G hafi verið á rökum reistir, en gagnvart þeim sem ekki hafi verið sama sinnis hafi orð hans dæmt sig sjálf.“

  2. Til viðbótar má minnast á að svo virðist sem sú staðreynd að umræðan fór fram á opnum og aðgengilegum vef skipti höfuðmáli í­ dómnum – hvað varðar aðgengi hins almenna lesanda til að kynna sér báðar hliðar og mynda sér þessa umræddu sjálfstæðu skoðun. Ef Ómar hefði t.d. skrifað í­ prentútgáfu Moggans (eða annað áskriftarblað), hefði þá niðurstaðan verið önnur?

  3. Þetta merkir með öðrum orðum að lög ná ekki yfir netið enn sem komið er. Sem er í­ sjálfu sér bæði gott og vont. Annað mál er í­ uppsiglingu þar sem maður kommenteraði á blogg mótmælanda og hótaði að siga á hana nauðgara. Reyndar má benda á að fyrir nokkrum árum féll dómur á Spáni þar sem bloggari var dæmdur fyrir nafnlausa athugasemd sem látin var falla í­ athugasemdakerfi hans, ní­ð um kennara bloggarans og sennilega beggja, á þeirri forsendu að miðillinn væri á ábyrgð þess sem honum héldi út.

Leave a comment

Netfang þitt verður ekki birt. Nauðsynlegir reitir eru merktir *